POKUTA I POJEDNANIE
Sakrament pokuty ustanowił Pan Jezus w dniu zmartwychwstania, gdy stanął wśród Apostołów w Wieczerniku, tchnął na nich i powiedział: „Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20, 19-23).
W sakramencie pokuty Bóg przebacza grzechy popełnione po chrzcie świętym, przez rozgrzeszenie kapłańskie.
FORMUŁA SPOWIEDZI
Po podejściu do konfesjonału spowiadający się mówi:
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.
Kapłan odpowiada:
Na wieki wieków. Amen
Następnie penitent żegna się mówiąc:
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.
Penitent określa swój stan (jestem mężem, żoną, wdową, księdzem), czas ostatniej spowiedzi (ostatni raz u spowiedzi byłem: miesiąc temu, tydzień temu, pół roku temu) oraz inne okoliczności (żadnego grzechu nie zataiłem/zataiłem następujące grzechy; pokutę odprawiłem/nie odprawiłem) [1].
Pana Boga obraziłem następującymi grzechami:
Następnie penitent wyznaje swoje grzechy.[2]
Wyznanie grzechów kończy się słowami:
Więcej grzechów nie pamiętam, za wszystkie serdecznie żałuję, postanawiam poprawę, proszę o pokutę i rozgrzeszenie. [3]
Kapłan udziela nauki, wyznacza pokutę i udziela rozgrzeszenia:
Bóg, Ojciec miłosierdzia, który pojednał świat ze sobą przez śmierć i zmartwychwstanie swojego Syna i zesłał Ducha Świętego na odpuszczenie grzechów, niech ci udzieli przebaczenia i pokoju przez posługę Kościoła. I JA ODPUSZCZAM TOBIE GRZECHY W IMIĘ OJCA I SYNA, + I DUCHA ŚWIĘTEGO.
Penitent czyni znak krzyża i odpowiada: Amen.
Po udzieleniu rozgrzeszenia kapłan mówi:
Wysławiajmy Pana, bo jest dobry.
Penitent kończy:
Bo jego miłosierdzie trwa na wieki.
Kapłan odsyła penitenta mówiąc:
Pan odpuścił Ci grzechy. Idź w pokoju.